بحران معنا در نقاشی معاصر

از زمان طرحِ ایده ی نیچه مبنی بر مرگ معنا و برآمدن نهیلیسم در زندگی انسان مدرن، مفهوم پوچی یکی از مهمترین دغدغه های بشر امروزی است. چگونه می توان در جهانی عاری از معنا زیست و به خلق آثار هنری پرداخت. از آن پس هنرمندان بزرگترین خالقان معنا در زندگی پسامدرن محسوب می شوند. هنرمند با پیوند خلاقیت و زیبایی می کوشد به این جهان تهی از نظر معنا، معنایی تازه و نو ببخشد. فردین صادق ایوبی یکی از معدود هنرمندانی است که با ترکیب عناصر سنت و مدرن، آثاری تازه و خلاقانه آفریده که سرشار از معانی جدید انسانی و فلسفی است. توجه به مفاهیمی عمیق چون تنهایی، عشق، امید و درد و رنج انسان معاصر و رابطه آدمی با دیگری، طبیعت و نیز با کل هستی مهمترین طرح واره های آثار فردین هستند. همچنین توجه به مفهوم هویت و پیوند آن با تاریخ و میراث بومی کردها جان مایه ی بسیاری از آثار هنرمند است و با نمادپردازی بسیار خلاقانه و هنرمندانه ای در اثر هنری تبلور یافته است.از این رو، مقولاتی چون سنت و مدرنیته در آثار هنرمند به هم پیوند خورده و زیبایی منحصر به فردی را خلق کرده است.
در کشاکش میان خالق اثر و مخاطب، آنچه خود را در مقام درک اثر هنری نشان می دهد، دیالکتیک فهم و تفهم و هرمنوتیک میان خالق و مخلوق و به عبارتی کشمکش میان حقیقت و زیبایی بیش از همه آشکار است. همچنین دغدغه های وجودی و اگزیستانس به خوبی در آثار این هنرمند خلاق و جریان ساز دیده می شود و در جان مخاطب می نشیند و احساس همسخنی و همدلی در دل و جان او خلجان می کند.

فرزاد حاجی میرزایی